Park Krajobrazowy Beskidu Małego

Park Krajobrazowy Beskidu Małego znajduje się na pograniczu województw śląskiego i małopolskiego, obejmując zalesione wzgórza i górskie polany po obu stronach ciągnących się wzdłuż biegu rzeki Soli jezior: Żywieckiego, Międzybrodzkiego i Czarneckiego. Zimą można przyjechać tu na narty. Wiosną, latem i jesienią park powinni odwiedzić wszyscy wielbiciele górskich przechadzek i zapierających dech w piersiach widoków.

Teren parku rozciąga się pomiędzy przedmieściami Bielsko-Białej na zachodzie i Andrychowem na północnym wschodzie. Jego południowa otulina sięga połączonych z Jeziorem Żywieckim rzek Łękawka i Żylica, a od południowo-zachodniej strony opiera się o Wilkowice i przepływającą przez tą miejscowość rzekę Białą. W parku nie brakuje wysokich wniesień. Najwyższe z nich to Czupel (933 m n.p.m.), usadowiony po zachodniej stronie od Jeziora Międzybrodzkiego. Konkuruje z nim wzbijająca się nad wschodnim skrajem parku, 929-metrowa Madohora. Porastające większą część Parku Krajobrazowego Beskidu Małego lasy zostały na przestrzeni wieków mocno przekształcone przez człowieka. Zachowało się tutaj bardzo niewiele fragmentów naturalnych borów, a dominują nasadzone w ich miejsce świerki. Nie sposób jednak powiedzieć, aby lasy parku nie urzekały turystów swoją niezwykłą urodą. Są one schronieniem także wielu gatunków zwierząt. Schroniły się w nich m.in. wilki i rysie, a od czasu do czasu leśnicy odnotowują także zabłąkanego w te strony niedźwiedzia.

W atrakcyjnym rejonie Parku Krajobrazowego Beskidu Małego nie brakuje szerokiej oferty noclegowej i infrastruktury turystycznej. Najbardziej strategiczną bazą wypadową wydaje się być położone w środku parku Międzybrodzie Żywieckie, na wschodnim brzegu Jeziorem Międzybrodzkim, albo Międzybrodzie Bialskie na jego północno-zachodnim brzegu. Pensjonaty i gospodarstwa agroturystyczne są też rozrzucone po innych miejscowościach parku, a niezmiernie popularnym kurortem jest położony niedaleko od jego południowych granic Żywiec. Powstałe po zbudowaniu dwóch tam zbiorniki wodne wokół tych miejscowości są latem wymarzonym miejscem do pływania żaglówką lub kajakiem. Zimą w całej okolicy działa wiele wyciągów narciarskich.

Z Międzybrodzia Bialskiego wychodzi żółty szlak pieszy, którym można dojść po niecałych trzech godzinach na Magurkę Wikowicką. To jeden z najwyższych szczytów w zachodniej części parku. Można się na nim zatrzymać lub po prostu zamówić herbatę w urokliwym, przedwojennym schronisku PTTK. Podążając dalej szlakiem żółtym na zachód, dojdzie się po kilku godzinach do przedmieść Bielska-Białej.

Niebieskim traktem z Magurki Wilkowskiej można natomiast dojść na Czupel. Na to najwyższe wzgórze parku da się także się dostać, wybierając czerwony szlak turystyczny, wychodzący z Międzybrodzia Bialskiego. Z grzbietu Czupela można podziwiać wspaniały widok na dużą część Beskidu Małego i mieniące się w dole lustra jezior Żywieckiego oraz Międzybrodzkiego. Czupel to jedyny szczyt w Beskidzie Małym zaliczony do zacnego grona Korony Gór Polskich.

Góra Żar nad Jeziorem Międzybrodzkim, fot. Michał Płachta, Wikimedia Commons