Ścieżka przyrodnicza "Rozsypaniec - Krzemień"

14-kilometrowa ścieżka przyrodnicza "Rozsypaniec - Krzemień" zbiega się na prawie całej swej długości z odcinkiem Głównego Szlaku Beskidzkiego z Wołosate do Przełęczy Goprowskiej, który jednak nie doprowadziłby nas na sam Krzemień. Trasa ta prowadzi przez najpiękniejsze, zielone szczyty polskich Bieszczad i oferuje przemierzającym go turystom fenomenalne punkty widokowe.  

Rozpoczynamy naszą wyprawę w zamieszkałej przez raptem kilkadziesiąt osób wsi Wołosate. Leży ona w dolinie Wołosatki, na wysokości około 720 m n.p.m. Zlokalizowane niedaleko granicy polsko-ukraińskiej Wołosate to najdalej wysunięta na południe, zamieszkała osada w Polsce. Można w niej znaleźć turystyczny parking, pole namiotowe i ośrodek wypoczynkowy. Turyści odwiedzają to miejsce także ze względu na unikalną hodowlę Konia Huculskiego, której celem jest uchronienie tej rasy przed wyginięciem.

Ścieżka przyrodnicza na Rozsypaniec i Krzemień prowadzi nas najpierw na południowo-wschodnie obrzeża Wołosate, wzdłuż koryta Wołosatki. Przechodzimy koło cmentarza i starej cerkwi. Następnie pokonujemy falujące łąki, a po pewnym czasie trakt łagodnie zakręca w lewo i wkracza w las. Wdrapując się wzdłuż łagodnego wąwozu na wysokość ponad 800 m n.p.m., napotykamy wiatę turystyczną, zlokalizowaną na południowym zboczu przygranicznego szczytu Menczył (1008 m n.p.m.). Idziemy dalej pod górkę, aż do położonej na wysokości 1107 m n.p.m. Przełęczy Bukowskiej na granicy z Ukrainą. Od tej chwili nasza ścieżka wychodzi ponad granicę obszarów leśnych i będzie wiodła aż do samego końca po zielonej połoninie, wśród otwartych przestrzeni.

Z Przełęczy Bukowskiej rozpoczynamy strome podejście na wierzchołek wzbijającego się na 1280 m n.p.m. Rozsypańca. Jest on najdalej na południe wysuniętą kulminacją monumentalnego pasma połonin w Bieszczadach Zachodnich, którego grzbietem będziemy kontynuować naszą wyprawę. Z Rozsypańca schodzimy kilkadziesiąt metrów w dół, do niewielkiej, odkrytej przełęczy. Tuż za nią kontynuujemy wspinaczkę na sąsiedni Halicz (1333 m n.p.m.). Wspaniałe widoki z jego odkrytego wierzchołka, m.in. na górną część Doliny Sanu sprawiają, że pasmo połonin jest jednym z najchętniej odwiedzanych zakątków w całym Bieszczadzkim Parku Narodowym.

Nasza ścieżka na dalszym odcinku delikatnie zakręca w lewo, doprowadzając nas na południowe stoki Kopy Bukowskiej (1320 m n.p.m.). Idziemy dalej krawędzią stoku wciąż na zachód, docierając w końcu do Przełęczy Goprowskiej (1160 m n.p.m.), na której w sezonie letnim działa posterunek ratowników górskich. Ma ona kształt wielkiego siodła, które od południa i północnego zachodu ograniczone jest granicą lasu. Po jej południowo-zachodniej stronie wznosi się 1315-metrowa Tarniczka. My natomiast skręcamy na Przełęczy Goprowskiej w przeciwnym kierunku, w prawo, aby rozpocząć wspinaczkę na strome zbocza Krzemienia. Wznosi się on na wysokość 1335 m n.p.m. i jest drugim pod względem wysokości szczytem w polskich Bieszczadach Zachodnich, a jego malowniczy grzbiet jest na samym czubku wyszczerbiony przez niewielkie skałki.

Ten szlak nie ma jeszcze zdjęć

Dodaj swoją opinię

Zaloguj się aby dodać opinię